اخیراً زمزمه‏ هایی از بازسازی بخش قدیمی مسجد جامع علمدار(چشمه مسجدی) به گوش می‏رسد. در قسمت قدیمی این مسجد تک مناره زیبا و تقریباً منحصر به فردی با کاشی‎های ساده فیروزه‏ای و لاجوردی وجود دارد. این مناره در عین سادگی بسیار چشم نواز است و وجود آن برای چندین دهه متوالی در مرکز علمدار آن را به نماد این بخش از شهر هادیشهر مبدل ساخته است.

چند مدت پیش افتادن چند عدد از کاشی‏های مسجد گوشزد شده بود و حال با گذشت چندین ماه هنوز جای کاشی‏های خالی بر روی مناره دیده می‏شود. اما اکنون مسئله دیگری مطرح است و آن خطر تخریب مناره زیبای این مسجد به بهانه احیا و بازسازی مسجد است. به نظر می‏رسد احیای مسجد در کنار حفظ این مناره امکان پذیر است و ای کاش هیئت امنای این مسجد در برنامه‏ریزی‎های آتی خود بدین مسئله نیز توجه کنند. خدا آن روز را نیاورد که با نقشه کشی های چند نفر مهندس و معمار ناآگاه به تاریخ و مواریث فرهنگی و معنوی، چند کارگر به جان مناره مسجد جامع علمدار بیفتند و این بخش خاطره انگیز مسجد را برای همیشه از برابر دیدگان مردم شهر محو نمایند.

مسجد جامع علمدار برای هر علمداری یادآور خاطراتی از گذشته است. هنوز هم هر مسافر علمداری وقتی در مسیر بازگشت به علمدار چشمش بدین مناره می‎افتند دیگر مطمئن می‎شود که به وطن رسیده است.علما و شیوخ ماضی رحمت الله علیهم سالیان سال در آن سر بر آستان حق ساییده‎اند و مادران و مادربزرگ‏های علمداری جلسات ختم قرآن را در آن برپا داشته‎اند.

این مناره ساده و زیبا را با یاد تمامی آن روزهای خوب و خوشی را که در محضر خدا سپری کرده‏ایم حفظ کنیم.